Strona główna Informacje prawne Prawdy i mity na temat minimalnej francuskiej

Prawdy i mity na temat minimalnej francuskiej

338
UDOSTĘPNIJ

zdjęcie3 

Autor publikacji: dr Mariusz Miąsko Prezes Kancelarii Prawnej Viggen sp.j.

 

Minimalna płaca francuska jeszcze nie „ruszyła”, a już obrosła mitami. Warto, więc wyjaśnić 11 podstawowych zagadnień w tej tematyce. W kolejnej części wyjaśnię następnych 11 mitów i prawd dotyczących płacy minimalnej.

  1. Minimalna płaca francuska kierowcy wynosi 9,67 euro

    MIT

    minimalna płaca francuska wynosi nie mniej niż 9,68 euro za godzinę pracy, ale jej wymiar posiada, aż 7 wartości bazowych (w zależności od klasy, do której jest zakwalifikowany dany kierowca), z których taka płaca dodatkowo musi zostać podwyższona o odpowiedni współczynnik stażowy, a suma powyższych musi zostać podwyższona o ściśle określony współczynnik za pracę w niedzielę w rozumieniu kalendarzowym. Nie ma, więc stałej płacy w minimalnej i może ona być podwyższona lub obniżona w zależności od klas, w których w danym miesiącu jest realizowany transport przez kierowcę.

  2. Minimalna płaca francuska musi zostać podwyższona w zależności od rodzaju transportu realizowanego w danym miesiącu lub w danym dniu przez kierowcę.

    PRAWDA

    – jest 7 klas, do których kierowca realizujący transport we Francji może zostać zakwalifikowany w zależności od typu realizowanego transportu – płaca minimalna może ulegać podwyższeniu lub obniżeniu w trakcie miesiąca, w zależności jaki transport wykonywał kierowca w poszczególnych dniach.

  3. Minimalną płacę francuską oblicza się w odniesieniu do każdej doby z osobna, a nie w odniesieniu do całego miesiąca – czyli inaczej niż w Polsce i Niemczech.

    PRAWDA

    Jest kat z powodu opisanego w punkcie poprzednim mitu. Nie wystarczy, więc wykazać, że w cały miesiącu wypłaciliśmy płacę minimalną francuską, lecz należy udowodnić, że została ona wypłacona w każdym z dni z osobna.

  4. Minimalną francuską płacę wypłacać należy nie od realnie przepracowanych godzin zaznaczonych w tachografie piktogramem „jazda” lub „praca”, lub „OUT”, lecz także od czasu „dyspozycyjności”.

    PRAWDA I MIT JEDNOCZEŚNIE

    Prawdą jest, że francuską minimalną płacę wypłaca się także od „dyspozycji” kierowcy, ale nie prawdą jest, że jest to prosta suma godzin pracy + jazdy + dyspozycji. Na okoliczność ustalenia ilości godzin, za które należy zapłacić kierowcy we francuskim prawie, stworzono specjalne dość skomplikowane algorytmy matematyczne, mówiące jak należy i (kiedy) ustalić daną liczbę godzin, za które pracodawca musi wypłacić za godziny „pracy”, która w części nie jest pracą w rozumieniu polskich przepisów. Algorytm ten nazywany jest „amplitudą”.

  5. Każda firma transportowa, zanim wyliczy płacę minimalną, musi wcześniej (na etapie stworzenia ewidencji czasu pracy kierowców) wyliczyć „amplitudę”.

    PRAWDA

    Niestety, nie da się racjonalnie wyliczyć płacy minimalnej we Francji bez wyliczenia amplitudy, która stanowi podstawę ustalenia. Oczywiście, można znacznie nadpłacić w każdej dobie kierowcy ponad płacę minimalną, ale tak czy inaczej, amplitudę należy wyliczyć, aby wykazać organom we Francji minimalną wartość godzin, od których należało obliczyć płacę minimalną.

  6. Polska firma transportowa musi wyliczyć ewidencję czasu pracy według prawa francuskiego i zaniżonego wymiaru godzin pracy.

    MIT

    Kilka „centrów rozliczających kierowców” i jedna z „francuskich” kancelarii z siedzibą w Polsce, a także niektóre kancelarie rdzennie francuskie, niesłusznie twierdzą, że polski przedsiębiorca musi wyliczać ewidencję czasu pracy według prawa francuskiego, co wynika z nieznajomości jednej z kluczowych dyrektyw unijnych dedykowanych do branży transportowej. Tymczasem polski przewoźnik oczywiście musi wykonywać ewidencję według limitów pracy obowiązujących w Polsce, co nie zmienia faktu, że amplitudę musi wyliczać według zasad francuskich.

  7. Kontrole w zakresie płacy minimalnej we Francji są czymś nowym?

    PRAWDA I MIT

    Prawdą jest, że dla większości przewoźników i „centrów rozliczeniowych” zagadnienie kontroli płacy minimalnej pracowników delegowanych jest czymś nowym, ale dla naszej kancelarii kontrole we Francji, Niemczech, Austrii, Danii itp.… są normą od wielu lat. Mało kto wie, że we Francji kontrole w zakresie płacy minimalnej i legalności zatrudnienia trwają już od wielu lat, więc są dla nas po prostu stałą praktyką organów kontrolnych.

  8. Dietę można zaliczyć do płacy minimalnej we Francji tylko na zasadach, które się opisało (zaznaczyło) w dokumencie „zaświadczenie dla kierowcy”, które kierowca posiada w kabinie i jeśli zrobiono to błędnie to nie można dokonać zmiany zasad obliczenia płacy minimalnej.

    PRAWDA

    Niestety, prawdą jest, że jeśli popełni się błędy w wypełnieniu (obiektywnie trudnego) dokumentu „zaświadczenia”, to niezależnie od zapisów znajdujących się regulaminach wynagradzania i pracy oraz umowach, płacę minimalną będzie można rozliczyć tylko na zasadach wpisanych do zaświadczenia. Stąd też niesłychanie ważne jest „zgranie” zapisów umieszczonych w „zaświadczeniu” z zapisami w wewnątrzzakładowych źródłach prawa pracy. Niestety, jest to trudne i czasochłonne. Obiektywnie niestety, trzeba powiedzieć, że jest to czynność całkowicie pozostająca poza możliwościami jakiejkolwiek kadrowej, ponieważ uwzględnić należy kilkadziesiąt elementów krajowego, unijnego i francuskiego prawa pracy oraz prawa ubezpieczeń społecznych i prawa podatkowego.

  9. Minimalną płacę francuską można wyliczyć bez zmiany regulaminów wynagradzania i bez zmiany w umowach o pracę

    MIT

    Jeśli przedsiębiorstwo chce (musi) podwyższyć płacę netto zgodnie z wymaganiami francuskimi i względnie utrzymać koszt wynagrodzenia brutto na dotychczasowym poziomie – to konieczne są bardzo poważne zmiany w zapisach regulaminu wynagradzania, pracy i umowach o pracę. W innym przypadku koszt zatrudnienia poważnie wzrośnie. Aby temu przeciwdziałać należy wprowadzić kilkadziesiąt kluczowych zapisów w wewnątrzzakładowych źródłach. Można bardzo łatwo sprawdzić, czy posiada się przedmiotowe konieczne uregulowania we własnych regulaminach. Proponuję do tego pewną metodę zupełnie nieprawniczą – otóż wystarczy na wstępie sprawdzić z ilu stron składa się Państwa regulamin (!). Aby wprowadzić kilkadziesiąt instytucji prawnych do regulaminu wymagana jest objętość około 70-80 stron i z doświadczenia wiadomo, że nie sposób tego zrobić w mniejszej objętości dokumentu. Jeśli, więc Państwa wewnątrzzakładowe uregulowania posiadają mniejszą objętość lub opierają się wyłącznie na umowach o pracę to znaczy, że faktyczny koszt obsługi zatrudnienia pracowników we Francji poważnie wzrośnie, co musi wykazać kontrola.

  10. Przedstawiciel we Francji musi przechowywać, aż 7 typów dokumentów

    PRAWDA I MIT

    Przedstawiciel we Francji musi przechowywać, co do zasady 6 typów dokumentów z czego 3 muszą być uzupełniane co miesiąc, 1 musi być uzupełniany maksymalnie raz na 6 miesięcy, a pozostałe dwa mogą być dostarczone do przedstawiciela raz na cały okres współpracy. Natomiast jest prawdą, że firmy, które posiadają układ zbiorowy pracy (co występuje niezwykle rzadko) muszą przedłożyć przedstawicielowi, aż 7 typów dokumentów.

  11. Lepiej mieć przedstawiciela w postaci francuskiej kancelarii prawnej lub rdzennego Francuza

    MIT

    Przedstawicielem we Francji nie może wręcz być podmiot, który nie tworzył dokumentów „zaświadczenia” i regulaminów pracy oraz regulaminów wynagradzania, ponieważ nie będzie potrafił udzielić jakichkolwiek wyjaśnień na temat sposobu zaliczenia składników wynagrodzenia na poczet płacy minimalnej. Mało tego – przedstawicielem nie może być podmiot, który nie specjalizuje się w krajowym i unijnym prawie pracy kierowców i prawie ubezpieczeń społecznych, ponieważ skutki ujęcia lub braku ściśle określonych zapisów i korelacji pomiędzy tymi zapisami są nieodwracalne dla pracodawców, a to dlatego, że kierowca otrzymuje już „zaświadczenie”, które determinuje metodykę dokonania rozliczeń i nie można wykluczyć, że je skopiuje. Przedstawicielem nie musi być prawnik, ale musi być to ktoś, kto umie skomunikować się z organami kontrolnymi w sposób merytoryczny. Dlatego też Kancelaria Prawna Viggen sp.j. posiada, aż 3 przedstawicieli na terenie Republiki Francji: prawnika, tłumacza przysięgłego języka francuskiego (specjalizującego się od 30 lat we współpracy z żandarmerią) i przedstawiciela nominalnego, (który dostarcza dokumentację do kontroli). W zależności od okoliczności wykorzystujemy najbardziej odpowiedni zasób osobowy, ale zawsze źródłem merytorycznych wyjaśnień są polscy prawnicy KPV, co gwarantuje bezpieczeństwo.

 

Zapraszamy także do skorzystania z kompleksowej obsługi w zakresie minimalnej francuskiej, którą oferuje Kancelaria Prawna Viggen. Dysponujemy 15 latami doświadczenia w zakresie praktycznego stosowania polskiego, unijnego i międzynarodowego prawa pracy kierowców.

Zatrudniamy największy zespół prawny w branży TSL, wyspecjalizowany w rozliczeniach wynagrodzeń kierowców.

Posiadamy bardzo duże doświadczenie praktyczne w przygotowywaniu przedsiębiorstw do kontroli i procesów – uczestniczyliśmy w tysiącach kontroli i prowadzimy aktualnie około 300 procesów w całym kraju i części krajów UE.

Nie jesteśmy najtańsi na rynku, ponieważ świadczymy najlepszą usługę w kraju.

 

Zainteresowane firmy prosimy o kontakt pod numerami telefonów:

(12) 637 24 57,

509 982 577,

606 589 800,

519 140 984,

786 137 796.

SERDECZNIE ZAPRASZAMY DO WSPÓŁPRACY!