Strona główna Informacje prawne Jaki jest minimalny wiek konduktorów i pomocników kierowców?

Jaki jest minimalny wiek konduktorów i pomocników kierowców?

1261
5/5 (1)

 

Autor publikacji: Dr Mariusz Miąsko Prezes Kancelarii Prawnej Viggen sp.j.

Profesjonalne opracowanie poświęcone kwestii minimalnego wieku konduktorów i pomocników kierowców na gruncie uregulowań rozporządzenia 561/2006 WE oraz krajowych źródeł pracy.

Podtytuł: art. 5 ust. 1 oraz ust. 2 lit. a), b), c) rozporządzenia 561/2006 WE – ROZDZIAŁ II ZAŁOGA, CZASY PROWADZENIA POJAZDU, PRZERWY I OKRESY ODPOCZYNKÓW, art.: 200 KP, 201 KP, 202 KP, 203 KP, 204 KP, 205 KP.

Artykuł 5.1. Minimalny wiek konduktorów wynosi 18 lat.

2. Minimalny wiek pomocników kierowców wynosi 18 lat. Jednakże Państwa Członkowskie mogą obniżyć minimalny wiek pomocników kierowców do 16 lat, pod warunkiem że:

a) przewóz drogowy wykonywany jest na terytorium jednego Państwa Członkowskiego w promieniu 50 km od miejsca, gdzie pojazd stacjonuje, w tym w obrębie lokalnych obszarów administracyjnych, których centrum leży w tym promieniu;

b) obniżenie granicy wiekowej służy celom szkolenia zawodowego oraz

c) nie narusza to ograniczeń przewidzianych w krajowych przepisach prawa pracy Państwa Członkowskiego.

Uregulowanie określone w ust. 1 oraz ust. 2 zdanie pierwsze, posiada ograniczoną doniosłość prawną z uwagi na uregulowania przedmiotowego zagadnienia na gruncie polskiego systemu prawnego.

Obowiązujące uregulowania wynikające z przepisów Kodeksu Pracy,1 regulują szczegółowo przypadki, gdy dopuszczalne jest zatrudnienie młodocianego w celach doskonalenia zawodowego. Natomiast przepisy art. 194-196 Kodeksu Pracy regulują zagadnienia związane z zawarciem oraz rozwiązaniem umowy o pracę z młodocianymi pracownikami.

Uregulowania krajowe precyzują także szczegółowo zasady dotyczące obowiązku dokształcania się młodocianego, które zostały wyrażone w art. 197-200 Kodeksu Pracy.

Jednak ustawodawca unijny nie przewidział możliwości zatrudnienia młodocianych „w innym celu niż przygotowanie zawodowe”, uregulowane przepisami Rozdziału III a (art. 200 ze znakiem 1 i znakiem 2 KP).

Nie oznacza to bynajmniej, że w szeroko rozumianej branży transportowej nie można zatrudnić pracowników do tzw.: prac lekkich.

Zagadnienia związane z zasadami odbycia badań lekarskich (art. 201 KP), czasu pracy (art. 202 KP), pracy w godzinach nadliczbowych i w porze nocnej (art. 203 KP), a także wykaz prac wzbronionych (art. 204 KP) zostały ponadto uregulowane na poziomie polskiego Kodeksu Pracy, podobnie jak kwestie związane z nabyciem prawa do urlopu (art. 205 KP).

Istnieje jednak, istotne ograniczenie warunkujące możliwość wykorzystania młodocianych pracowników na gruncie rozporządzenia 561/2006 WE, w odniesieniu do uregulowań prawa krajowego (polskiego).

Ustawodawca uregulował mianowicie, że: art. 5 ust. 2 lit.:

a) „przewóz drogowy wykonywany jest na terytorium jednego Państwa Członkowskiego w promieniu 50 km od miejsca, gdzie pojazd stacjonuje, w tym w obrębie lokalnych obszarów administracyjnych, których centrum leży w tym promieniu;”.

Przedmiotowe uregulowanie korzysta z zasady supremacji prawa unijnego nad krajowym, ponadto jest uregulowaniem o charakterze lex specjalis a na dodatek lex posterior derogat legi priori, (akt późniejszy uchyla moc obowiązującą aktu wcześniejszego), a więc uregulowanie to wywołuje skutek bezpośredni na terytorium Polski względem obywateli.

 

 

 

 

Niniejszy dokument podlega ochronie prawnej na mocy ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (ustawa z dnia 4 lutego 1994 r., Dz. U. 06.90.631 z późn. zm.).

1 art. 190 – 193 Kodeksu Pracy

Oceń artykuł

SILNIK PRAWNYpraca dla kierowcy

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Wpisz swój komentarz!
Wpisz tutaj swoje imię i nazwisko